Blog

Vorige keer ging mijn blog over mijn verleden in Tsjechië en mijn relatie met mijn moeder. Het is een week later en het is interessant dat ik deze week een gesprek had met een nieuwe cliënte die heel erg op mij leek, vooral als het gaat om de relatie met haar moeder. Bijzonder hoe sommige mensen precies op het juiste moment op je pad komen.

 Het gesprek met haar was een mooie herkenning en tegelijkertijd een besef dat ik echt niet de enige ben die een uitdaging heeft met haar moeder.

Ik realiseer me steeds meer dat de zelfliefde die ik al een paar jaar aan het beoefenen ben, ook doorwerkt naar haar en dat dat me steeds meer rust geeft. Ik merk dat haar ontevredenheid over mij me steeds minder raakt, waardoor ook zij zich steeds minder uitlaat en liefde en mededogen steeds vaker de overhand nemen. Daar ben ik heel blij mee.

Misschien is dat ook precies waarom ik deze dagen hier zo intens beleef. Ik geniet veel bewuster van alles om me heen en voel me dankbaar voor de rust die hier is.

Hoe mijn leven in Nederland verliep toen ik daar op mijn 21e kwam, zal ik een andere keer vertellen, want ik voel dat dit nu niet het juiste moment is.

Wij staan nog tot zondagmiddag op de heerlijke plek op het erf van mijn familie, waar we ontzettend genieten van de kinderen van mijn nichtje, het heerlijke Tsjechische eten dat mijn moeder zo lekker maakt, de overvloed aan fruit, voornamelijk pruimen, tafeltennis spelen, fietsen door de omgeving, met de hond spelen én bekenden ontmoeten en bewoners van Janov leren kennen die ik nog nooit heb gezien. 

En oh ja... waar ik elke dag ontzettend van geniet, zijn de zwaluwen die hier al tientallen jaren ieder voorjaar weer terugkomen om hun kleintjes groot te brengen. Inmiddels vliegen er zeker vijftig rond. Vaak zitten ze met z'n allen op het dak en het lijkt dan net alsof ze elkaar uitgebreid de laatste nieuwtjes vertellen. Wat een gekwetter! En  volgens mij hebben zij een veel interessanter sociaal leven dan wij. 😊 Waar ik ook ontzettend blij van word, zijn de bijen die hier overal rondvliegen. Mijn familie heeft prachtige blauwe bloemen geplant waar ze dol op zijn. Het is heerlijk om te zien hoeveel leven er om ons heen is.

De volle maan deze maand was werkelijk schitterend. Ik geloof niet dat ik ooit zo vaak naar de volle maan heb gekeken als deze keer. Dat is nu juist het mooie van wonen in een camper, zo dicht bij de natuur. Ook de zonsondergangen boven de heuvels zijn adembenemend. Bijna net zo mooi als aan zee...

Tijdens onze fietstochten door de omgeving komen we ook graag in Litomyšl, een prachtige UNESCO-stad waar het altijd gezellig is om rond te lopen. Tijdens een van onze fietstochtjes reden we even door het centrum toen ik opeens muziek hoorde vanuit een steegje achter het plein. En zoals je inmiddels misschien wel weet... nieuwsgierig als ik ben, móést ik natuurlijk gaan kijken wat daar gebeurde.

Bij een klein café stond een bandje te spelen. We gingen even zitten en luisterden met verbazing naar de prachtige stem van een jonge zangeres. Wat een talent! En wat een cadeau om daar zomaar, zonder het te plannen, tegenaan te lopen. Dat zijn precies van die onverwachte momenten die een dag onvergetelijk maken.

Ondertussen moeten er ook dingen geregeld worden bij Tsjechische instanties, maar dat gaat hier toch echt heel anders dan in Nederland. Je kunt hier nog steeds gewoon langskomen zonder eerst een afspraak te maken en zonder veel poespas je zaken regelen. Ik ontmoet alleen maar aardige en heel behulpzame mensen die echt hun best voor mij doen. Dat voelt soms bijna verdacht... maar dan op een positieve manier.

De afgelopen drie dagen stegen de temperaturen hier boven de 35 graden en dan ben ik zo dankbaar dat hier een zwembad is én dat ze een ondergrondse ruimte hebben waar de sauna staat, maar waar het nu juist heerlijk koel is om te kunnen werken. Ik voel me enorm gezegend met alles.

Komende zondag gaan we naar Světlá nad Sázavou, waar van 5 tot en met 9 augustus een groot internationaal healingfestival plaatsvindt dat helemaal in het teken staat van alles wat heling bevordert: yoga, meditatie, ecstatic dance, sjamanistische rituelen en ceremonies, verschillende therapieën, klankschalen, lezingen, stilteruimtes... echt ontzettend veel verschillende activiteiten. We hebben ons aangemeld als vrijwilligers, dus we maken echt deel uit van het team en daar ben ik heel blij mee. Zo leren we weer nieuwe mensen kennen, voornamelijk Tsjechen. Dat vind ik niet alleen heel leuk, maar ook noodzakelijk als we ooit in Tsjechië willen gaan wonen.

Mocht je op het laatste moment toch willen komen, dan zijn er mensen die helaas niet meer kunnen en hun kaartjes met korting verkopen. Laat het me weten, dan kan ik je met hen in contact brengen.

Onze Blizz is nu echt helemaal klaar met alles wat er nog aangepast moest worden en het voelt inmiddels echt als thuiskomen wanneer ik naar binnen stap. De grote koelkast hebben we verruild voor een kleinere, waardoor er ruimte ontstond voor een extra voorraadkast. Daardoor kon ik ook mijn kleding op een plek leggen die voor mij veel makkelijker bereikbaar is. Er is een schoenenrek opgehangen, een opbergtas voor buitenspelletjes, alles wat nog een kleurtje moest krijgen zit mooi in de verf en ik ontdekte zelfs extra bergruimte onder de stoelen. Dat zijn van die kleine ontdekkingen waar je stiekem net zo blij van kunt worden als van een mooie zonsondergang.

Alles heeft nu zijn eigen plek en het voelt niet meer als een schuur, maar als een echt huis.

Dus... op naar het volgende avontuur. Ik ben heel benieuwd hoe het festival zal zijn en ik denk dat het echt iets bijzonders gaat worden. Daarover zal ik in mijn volgende verslag schrijven.